responsiveMenu
فرمت PDF شناسنامه فهرست
   ««صفحه‌اول    «صفحه‌قبلی
   جلد :
صفحه‌بعدی»    صفحه‌آخر»»   
   ««اول    «قبلی
   جلد :
بعدی»    آخر»»   
نام کتاب : ترجمه تفسیر المیزان نویسنده : علامه طباطبایی    جلد : 10  صفحه : 225
از محل ظهور سلطنت او، و استقرار پادشاه بر آن محل به معناى استقرار ملک او بر آن محل است ، (وقتى مى گویند فلان سلطان بر تخت سلطنت دست یافت و بر آن مستقر گردید، معنایش این نیست که پس از سالها جنگ و خونریزى به چهار تخته چوب دست یافته ، بلکه معنایش ‌ این است که بر مقام فرماندهى و اداره کشور مسلط شده است ). پس ‌ ((استواء بر عرش )) به این معنا است که خداى تعالى بعد از خلقت آسمان و زمین در دو روز، به امر تدبیر مخلوقات خود پرداخت .
و اینکه بعضى از مفسرین گفته اند: منظور از عرش ، ساختن است ، و این معنا را از جمله ((مما یعرشون )) گرفته اند که در سوره نحل آیه 68 قرار دارد، و معنایش ((مما یبنون )) است ، سخن درستى نیست ، زیرا از فهم دور است .

امورى که در قرآن به عنوان هدف از خلقت ، از آنها یاد شده و از آن جمله است آزمایش وتمیز نیکوکار از بدکار
لِیَبْلُوَکمْ أَیُّکُمْ أَحْسنُ عَمَلاً
حرف ((لام )) براى غایت است ، و کلمه ((یبلوکم )) از مصدر ((بلاء)) است که به معناى امتحان میباشد، و جمله ((ایکم احسن عملا)) بیان آن امتحان است در شکل استفهام . مى خواهد بفهماند خداى تعالى اگر آسمانها و زمین را با آن نظام حیرت انگیزش خلق کرد، براى این غایت و نتیجه بود که شما را بیازماید و نیکوکاران شما را از بدکارانتان مشخص سازد. و معلوم است که بلاء و امتحان هیچ وقت غرض اصلى قرار نمیگیرد، هر امتحانى که در هر جا صورت میگیرد براى جدا کردن خوب از بد و مرغوب از نامرغوب است ، و همچنین است حسنه و سیئه ، یعنى اگر امتحانى صورت میگیرد تا مردم خوب و داراى حسنات از مردم بد و داراى سیئات جدا شوند، این جدا سازى نمى تواند غرض اصلى باشد، بلکه براى کار و غرضى دیگر است ، و آن جزائى است که بر حسنه و سیئه مترتب مى شود. جزاء هم نمى تواند غرض نهائى باشد، آن نیز به خاطر اینست که وعده ممتحن عملى گردد، آن هم ممتحنى که وعدهاش حق است ، و لذا مى بینیم خداى تعالى همه این امور را به عنوان نتیجه خلقت ذکر کرده و در اینکه ابتلاء، غایت خلقت است فرموده : ((انا جعلنا ما على الارض زینة لها لنبلوهم ایهم احسن عملا))، و در اینکه این مشخص کردن به چه معنا است ؟ فرموده : ((لیمیز اللّه الخبیث من الطیب ))، و در خصوص جزاء فرموده : ((و خلق اللّه السماوات و الارض بالحق و لتجزى کل نفس بما کسبت و هم لا یظلمون )).


نام کتاب : ترجمه تفسیر المیزان نویسنده : علامه طباطبایی    جلد : 10  صفحه : 225
   ««صفحه‌اول    «صفحه‌قبلی
   جلد :
صفحه‌بعدی»    صفحه‌آخر»»   
   ««اول    «قبلی
   جلد :
بعدی»    آخر»»   
فرمت PDF شناسنامه فهرست